Acısını açmadı bile « Bursa'da Meydan

31 Temmuz 2021 - 05:43

Acısını açmadı bile

Acısını açmadı bile
Son Güncelleme :

27 Şubat 2018 - 23:38

18 views
reklam

Çok uzun bir zaman geçmişti aradan; çevresine hep tebessüm ediyordu..
Gözlerindeki ışık, yüzündeki o ifadeyi hiç bozmadı, jest ve mimiklerini de adeta cnc tezgahına koymuş gibi, milim aksi yönde oynamamıştı..
Oysa ki, ne de çok acısı vardı içinde..
Eskiden, şunu yaparlardı; ‘ben de hep yadırgardım’..
‘Adam bir televizyonda canlı yayın esnasında babasının öldüğünü duysa da, yayına devam ederdi..’
Zihin de hep şu vardı; “Görev kutsaldır, profesyonel olmak zorundayız”
Yok be kardeşim o kadar da olmaz!
Vallahi ne yalan söyleyeyim bana çok saçma geliyor; ‘En yakınımı kaybedeceğim ve o yayına devam edeceğim adı da profesyonellik olacak.”
Amatör olmaya razı olacaklar, sesiniz buraya kadar geliyor..
Her insanın yaradılış fıtratı çok farklıdır.
Kimi içindekini dışarı atarken kimi de muhafaza eder adeta kaya gibi dururda duygularını belli etmez ama gizli bir köşede hıçkıra hıçkıra ağlar, bağırarak ,haykırarak, Allah ile başbaşa..
Üstüne, para yönetiyorsunuz, parayı yöneteni yönetiyorsunuz, bankayı yönetiyorsunuz, koskoca bir kentin ekonomisini yönetiyorsunuz..
Hatta..
Para olmadığı an, havayı rüzgara çevirip onu satıyorsunuz veya üzerinizde ki ceketi çıkarıp halka arz ediyorsunuz..
Bir karıncanın kendi gücünün yüzlerce kat fazlası taşıdığı bir çekirdek kabuğu misali..
İstihdam yükünü, sorumluluğunu üzerinizde taşıyorsunuz, farkındaysanız..
Velhasıl, aslında cihat ediyorsunuz, eğer farkındaysanız!
Rahmetli Erbakan demişti; ‘Masum bir insan’ın kanı aksa bir dünyaya bedeldir’ ki, bir insana iş olanağı sağlasanız umutla bekleyen o çocukların geleceği için dünyaları vermiş oluyorsunuz, farkındaysanız..
Bu kadar çok sıkıntıya dayanır mı bu beden ve Acıbadem Hastanesi’ndesiniz kalp ritmini kaybetti..
Hayat devam ediyor ve ardından aylarca öz kardeşinizi İstanbul’da kanser tedavisi altında sabır gösterip, ilgilenip dururken kimse fark etmiyor bile..
Pazartesi gece İstanbul’a hasta kardeşinizin yanına, salı sabaha doğru Bursa’da sabahın köründe yönetim kurulu toplantısındasınız ama bunu kimseye fark ettirmiyorsunuz bile..
Ve aylarca bu böyle devam ediyor..
Ne kadar acı değil mi?
Bu yazıyı yazmama sebep şu oldu; Pazar günü Merinosa BTSO ile iş dünyası programına katılmak için yola çıktım.
Trafikte seyir halindeyken sol tarafımda bir araç korna çaldı, bir baktım ki bir gazetenin ekonomi yazarı.
Hiçbir şeyden haberim yok, telefonum çaldı ve bu araçtaki arkadaşım bana dedi ki, Ya İbrahim Burkay’ın kardeşine ne oldu da vefat etti!
Ben tabi vefat haberini buradan öğrenmiş oldum.
Arkadaşıma konuyu özetledim ve dedim ki, Ahmet Tevfik Burkay uzun zamandır kanser tedavisi görüyordu..
Demem o ki, ekonomi yazarı dostum BTSO ile iç içe olmasına rağmen ona bile hissettirmemişler..
Ben mi?
Efendim ben kulis yazarıyım bir çok konunun perde arkasını takip ederim, yanlış anlamayın konu, ben değilim.
Ve konuşmamın sonu; BTSO Başkanı İbrahim Burkay acısını açmamış bile..
Milli sporcu Türkiye Ralli Şampiyonu kardeşinin acısını hep içine atmış.
Efendim ölüm sadece fakirler için olmadığını bir kez daha anlamış olduk. Bu yüzden umarım kendimiz için bir ders çıkarırız diyerek
Yüce Allah’tan Burkay ailesine rahmet dileyelim..
Ve tüm vefat eden zengin fakir her kimler var ise..
 

reklam

YORUM YAP

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

reklam
reklam